LeesvragenPrensky vraagt zich af hoe sterk het
payoff versus patience vraagstuk heerst bij de Digital Natives (p. 100). Ik vraag me vooral af of educatieve games in dat opzicht überhaupt wel interessant zijn voor Digital Natives in dit opzicht, aangezien de meeste educatieve games niet uitblinken in uitdaging voor de gamer.
Is het hele debat rondom het al dan niet schadelijk zijn van videogames niet gewoon een contemporain onderdeel van de historische acceptatie van videogames? Zoals Joost Raessens in het eerste hoorcollege al liet zien, worden nieuwe media bij hun introductie altijd eerst verguisd, en vervolgens geaccepteerd en geïntegreerd. Zo is het toentertijd ook de televisie vergaan.
Wat valt er precies onder de term "video game violence"? Gebruikt Mario ook "video game violence" als hij de vijandige paddestoelen platspringt? Dit is namelijk nogal een verschil met games zoals
Manhunt en
Bioshock. De definitie is dus erg belangrijk.
Door het lezen van de teksten van deze drie auteurs viel me iets op wat eigenlijk in het hele wetenschappelijke veld dat zich game studies noemt erg onderbelicht is gebleven, namelijk dat de meeste gamers - in tegenstelling tot wat de meeste wetenschappers beweren - vooral games spelen omdat ze dat simpelweg
leuk vinden. De meeste gamewetenschappers zijn zodanig bezig hun onderzoeken te ratificeren en wetenschappelijk verantwoord te maken, dat ze het belangrijkste vergeten:
games are fun.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten